السيد موسى الشبيري الزنجاني

7232

كتاب النكاح ( فارسى )

حال بحث اين است كه اين واسطه ساقط آيا به اعتبار روايت صدمه مىزند يا نمىزند . جهت يافتن واسطه ساقط شده ، در دو مقام بحث مىكنيم : مقام اول : اگر بگوييم واسطه بين احمد بن محمد و ابى ايوب ، سقط شده است . چنانچه به اسانيد مراجعه شود ، ملاحظه مىشود در اسانيد واسطه بين احمد بن محمد و ابى ايوب ، كه روايات كثيرى هم دارند ، يكى از سه واسطه است . يك واسطه كه نادراً فقط در دو جا وجود دارد ، ابن ابى عمير است . ولى آنكه به نحو شايع واسطه قرار مىگيرد على بن حكم است و آنكه شايد شايع‌تر واسطه قرار مىگيرد ، حسن بن محبوب است . ظن قوى قريب به علم اين است كه در سندِ روايت فوق نيز واسطه سقط شده ، همان حسن بن محبوب باشد چون در تمام موارد كه ابى ايوب عن سماعه نقل كرده است واسطه حسن ابن محبوب است يا به صورت ابن محبوب گفته شده و يا تصريح به حسن هم شده است . اما رواياتى كه على ابن حكم در آنها واسطه قرار گرفته است اگر چه كم نيست ولى در هيچ يك از آنها سماعه مروى عنه أبو أيوب نيست . بنابراين در اين فرض واسطه حسن بن محبوب است كه از اجلاى ثقات است و اگر هم به احتمال بعيد واسطه على بن حكم باشد و يا به احتمال ابعد واسطه ابن ابى عمير باشد چون روايتش خيلى كم است ، آنها هم از اجلاء ثقاتند و از اين ناحيه اشكالى به روايت نيست . مؤيد اينكه واسطه سقط شده حسن ابن محبوب است ، روايت ديگرى است كه مرحوم آقاى خويى از جلد 10 تهذيب شماره 44 ، ذكر نموده و فرموده است در اين روايت نيز احمد بن محمد از أبو أيوب خراز نقل حديث نموده است ، ولى وقتى به نسخ خطى معتبر مراجعه كردم و مقابله نمودم ، واسطه ابن محبوب وجود داشت . آدرسى كه مرحوم آقاى خويى داده است آدرس نسخه چاپى است